Piemontese/Bibbia/Vej Testament/Salm/31

Da Tempo di Riforma.

Ij Salm

Salm 31

Orassion pien-a ‘d fiusa durant la preuva

Ël poeta, pien ëd fiusa, a sùplica Nosgnor ch’a lo goerna. A-i-é dj’inimis ch’a lo mnasso e fin-a ij sò amis a l’han bandonalo. Chiel, nopà, a dis che l’arvangia a l’é mach ant le man ëd Nosgnor. Ant ij vers 19-24, ch’a son forse stàit ëscrit pì tard, quand che ‘l Signor a l’ha an efet rëspondùje, ël poeta a ringrassia ‘l Signor ch’a l’ha delivralo.

  • (1) Për ël diretor dla mùsica. Salm ëd David. Signor, i l’hai trovà n’arpar an ti! Lassme maj confonde! Delivërme: cola-lì a sarà mia arvangia!
  • (2) Scotme! Delivërme an pressa! Esse ti mè protetor e arpar, na fortëssa andoa mi i peul sté sigur!
  • (3) Ti’t ses mia rocafòrt e fortëssa! Delivërme e compagn-me: toa reputassion a l’é an discussion! [1]
  • (4) Tirme fòra da la rèj ch’a l’avìo stërmà, përché ti’t ses mia fòrsa.
  • (5) An toe man i dago an goern mia vita. Ti ‘t ‘m delivrëras, o Signor, përché ti ‘t ses un De fidel!
  • (6) I l’haj an ghignon coj ch’as buto an gënojon dëdnans a dij buracio [2] veuid e busios; da mia part, i l’hai fiusa mach an Nosgnor.
  • (7) Anlora mi i saraj content e im argiojiraj ëd toa fidelità përché ti ‘t ses nen indiferent ai mè sagrin: ti’t conosse mia aflission.
  • (8) Ti t’ëm consignëras nen ant le man dij mè nemis, ma it ‘m faras sté ferm con ij pé bin piantà an sla pian-a.
  • (9) Avèj pietà ‘d mi, përchè i son sagrinà! Ij mè euj a son dventà gonfi për la suferensa. I l’hai perdù mia fòrsa.
  • (10) Mia vita a l’é ‘n camin a finì ant ël dolor e i mè agn ant ij lament.
  • (11) Për motiv ëd tùit ij nemis ch’i l’haj, la gent am dëspressia; ij mè vzin a son dësconcertà ‘d mia soferensa; coj ch’am conòsso a l’han sgiaj ëd mia condission; coj ch’am vëddo për la stra a giro ‘l canton e a fan finta ‘d gnente.
  • (12) Tùit a l’han dësmentiame coma ch’as dësmentia coj ch’a son mòrt. Mi i son dventà dësùtil coma ‘n vas rot.
  • (13) I l’hai bin sentù lòn che fin-a tròpi a diso, le neuve afrose ch’a ven-o da tute le part. A fan dij complòt contra mi, a studio mach coma feme fòra.
  • (14) Malgré tut, i l’hai fiusa an ti, Signor! I fortìsso: Ti t’ses mi De!
  • (15) T’ses ti ch’it fisse ‘j termo ‘d mè destin. Delivërme da la potensa dij mè nemis e da coj ch’am dan adòss [3].
  • (16) Sorij [4] a tò servidor! Delivërme për motiv ëd toa fidelità!
  • (17) O Signor! Ch’i sia nen umilià, përchè it anvòco! Ch’a sia umilià la gent grama! Che chet a s’ancamino a la tomba!
  • (18) Che ij sò làver busios a stago mach ciuto, coj làver ch’a sbefio la përson-a onèsta con arogansa e dëspressi.
  • (19) Vàira bondansa ch’a-i-é an toe benedission, cole ch’it goerne për coj ch’at séguito con fidelità [5]. A coj ch’as arfugio an ti, it ij na daghe bondos dëdnans a tùit,
  • (20) Ti it stërme ij tò fidèj ansema ti, andoa che lor a son protegiù da j’atach dj’òm. Ti t’jë scondes ant n’arpar da j’atach dla maldicensa.
  • (21) Nosgnor a mérita minca na làuda [6], përché chiel a l’ha dàme ciàira evidensa ‘d soa maravijosa fidelità quand ch’i j’ero sircondà [7] daj mè nemis.
  • (22) I l’avìa dit tròp an pressa: “A son stàit tajà fòra da toa presensa”, ma ti ‘t l’has scotà mia anvocassion ëd misericòrdia, quand ch’i l’avìa bramà tò agiùt.
  • (23) Vorèj bin a Nosgnor, vojàutri ch’i lo sèguite con fidelità! Chiel a goerna coj ch’a son onest e giust [8], ma a col ch’a agiss con arogansa, Chiel a dà tuta la paga ch’as mérita [9].
  • (24) Esse fòrt e pien ëd fiusa, vojàutri ch’i spete l’antervension ëd Nosgnor.

Nòta

  • [1] O “për amor ëd tò nom”.
  • [2] O “ìdol”.
  • [3] O “apress”, “persèguito”.
  • [4] O “Fa lusé tò visagi”.
  • [5] O “Coj ch’a l’han tëmma ‘d ti”.
  • [6] O “Ch’a sìa benedì ‘l Signor”.
  • [7] O “coma na sità assiedà dai sò nemis”.
  • [8] O “ch’a l’han antëgrità”. (a l’é segnà ant ij dissionari ëdcò integrità, ma intero as dis “antregh”, integrale as dis “antëgral” e donch la version pì alinià con j’àutre a sarìa “antëgrità”)
  • [9] O “a lo castiga con severità”.