Piemontese/Bibbia/Pietro/3

Da Tempo di Riforma.

Prima litra ëd Pé

Capìtol 3

Le fomne e sòj òm

  • (1) Che ‘dcò le fomne a sio sogetà ai sò òm, parèj che s’a na i-é ch’a ubidisso nen a la Paròla, a sio vagnà sensa na paròla, për ël mojen ëd vòsta manera ‘d fé [1],
  • (2) quand ch’a l’avran vëddù vòstra condòta pura e rispetosa.
  • (3) Che vòstra blëssa a sia nen tant cola ‘d fòra - cola ch’a consist ant la frisura dij cavèj, ant na parura d’òr, e ant la magnificesa dla vesta.
  • (4) Vòstra blëssa a deuv esse pitòst cola ch’a l’é drinta, cola dël cheur, la blëssa ch’a dura, cola ‘d në spìrit gentil e pasì. Sossì a l’é motobin pressios dëdnans a De.
  • (5) Përchè a l’è parèj ch’as fasìo ‘d parore tant temp fà le sante fomne ch’a speravo ‘n De e ch’a stasìo an sugession ai sò marì.
  • (6) Pijé l’esempi ‘d Sara, ch’a ubidìa a sò òm Abram ciamandlo ‘mè signor’. Vojàutre i dvente soe fije quand ch’i feve lòn ch’a l’é giust e i l’eve nen tëmma d’esse parèj.
  • (7) Vojàutri òm, ant l’istèssa manera, traté vòstre fomne con ëd bel deuit [2] përchè lor a son com ën vas dlicà: a venta portèje rispet. Vojàutri, an efet, i seve ansema lor ardité dla grassia dla vita. S’i feve parèj, vòste orassion a saran nen ostacolà [3].

La suferensa ëd coj ch’a fan lòn ch’a l’é giust

  • (8) Për finì, esse tùit an armonìa, pien ëd compassion e grinor un vers l’àutr, ùmij.
  • (9) Rende nen mal për mal, nì ofèisa për ofèisa, ma benedì, përchè i seve ciamà a arsèive na benedission.
  • (10) përchè col ch’a veul amé la vita e vëdde dij bej dì, a dev traten-e soa lenga dal mal e ij sò làver dal përnonsié d’ tromparìe.
  • (11) Col-lì ch’a schivia ‘l mal e ch’a fasa ‘l bin, ch’a serca la pas, e ch’a varda ‘d procuressla,
  • (12) përchè j’euj ëd Nosgnor a son sij giust e Soe orije a lo scoto quand ch’a prega. La facia ëd Nosgnor, nopà, a l’é contra coj ch’a fan lòn ch’a l’é mal.
  • (13) Chi maj podria-lo feve ‘d mal se vojàutri i seve a fé ‘l bin?
  • (14) Ma, an efet, s’av càpita ‘d esse maltratà për motiv ch’i feve lòn ch’a l’é giust, për vojàutri a l’é na benedission. Avèj nen tëmma ‘d lor, esse nen demoralisà.
  • (15) Fissé vòst cheur an sël Crist, vòst Signor [4], esse sèmper pront a dé na rëspòsta a chissëssìa ch’av ciama rason dla speransa ch’a l’é an vojàutri,
  • (16) ma félo con gentilëssa e con rispet, sèmper con na cossiensa ciàira, parèj coj ch’a parlo mal ëd vojàutri, malgré vòsta bon-a condòta an Crist, a sio dësvërgognà [5] quand ch’av dan contra,
  • (17) Përché a l’é mej esse maltratà an fasend bin, se cola a l’é la volontà ‘d Nosgnor, che an fasend mal.
  • (18) Përchè ‘dcò ‘l Crist a l’ha patì na vòlta pr’ij pecà, Chiel, giust për j’ingiust, con ël fin dë mnene a De. Chiel a l’é stàit massà ant la carn ma a l’é stàit vivificà ant l’Ëspìrit.
  • (19) Ant l’Ëspìrit a l’é ‘dcò andàit a prediché a j’ëspìrit ch’a son an përzon,
  • (20) coj che na vòlta a l’ero stàit sensa fej, quand che De a l’avia spetà con santa passiensa, ai dì ‘d Noé, durant la costrussion ëd n’arca. Ant l’arca, nopà, mach pòchi, visadì eut person-e, a l’ero stàite salvà d’antrames l’eva.
  • (21) Sossì a prefigurava le batiaje, che adèss av salvo - ch’a l’é nen un lavagi dël còrp, ma ‘l segn dla promëssa che Nosgnor av fà ‘d na cossiensa ciàira, për ël mojen dl’arsurression ëd Gesù Crist,
  • (22) ch’a l’é ‘ndàit an cel e ch’a l’é adèss a la drita ‘d De, con j’àngej, le dominassion e le potense ch’a son sogetà a Chiel.

Nòte

  • [1] O “condòta”.
  • [2] O “considerassion”.
  • [3] O “ampedì”.
  • [4] O “fé sant Nosgnor ant ij vòsti cheur”.
  • [5] O “confondù”.