Piemontese/Bibbia/Matteo/28

Da Tempo di Riforma.

Evangeli ëd Maté

Capìtol 28

L'arsurression

  • (1) Àor, la sèira dël saba, a l’ambrun matiné dël prim dì dla sman-a, Marìa Madlen-a e l’àutra Marìa, a son vënue a vëdde la tomba (‘d Gesù).
  • (2) E tut sùbit a l’é fasse ‘n grand taramòt, përché n’àngel ëd Nosgnor a l’é calà giu dal cel, a l’é vënù, a l’ha fàit robaté la pera ch’a sarava l’intrada dla tomba e a l’é setasse ansima.
  • (3) Soa facia a ‘era tanme na lòsna e soa vestimenta a l’era bianca tanme la fiòca.
  • (4) Le guardie a son tant sburdisse ch’a son restà coma mòrte.
  • (5) L’àngel, nopà, a l’ha dit a le fomne: “Avèj nen tëmma: i sai ch’i sercheve Gesù, ch’a l’é stàit butà ‘n cros.
  • (6) A l’é nen ambelessì, përché a l’é arsussità, com a l’avìa dit. Vnì a vëdde ‘l pòst andoa ch’a l’era stàit cogià.
  • (7) E andev-ne prest e disije ai sò dissèpoj ch’a l’é arsussità d’ ij mòrt. Chiel a l’é ‘n camin a ‘ndé dëdnans a vojàutri an Galilea. I lo vëdreve ansilà. Scoté, i l’hai divlo”.
  • (8) Àor le fomne a son andass-ne an pressa da la tomba con tëmma e granda gòj, e a son corùe a nunsielo ai Sò dissèpoj.
  • (9) Ma coma che as n’andasìo për nunsielo ai Sò dissèpoj, Gesù a l’é presentasse dëdnans a loràutre e a l’ha dije: “Salve!” [1]. E a son avzinasse, a l’han basaje ij pé e a l’han adoralo.
  • (10) Anlora Gesù a l’ha dije: “Avèj nen tëmma, andé e dije ai mè frej d’andé an Galilea, e ch’am vëdran ansilà.

Ël rapòrt dle guardie

  • (11) Àor, quand ch’a l’ero ‘n camin d’andé, quejdun ëd dla guardia a son venù ant la sità e a l’han fàit savèj ai cap dij sacerdòt tut lon ch’a l’era rivà.
  • (12) Su lòn ij sacerdòt a son radunasse con j’ansian, e dòp na consulta, a l’han dàit na gran soma d’arzan ai soldà
  • (13) e a l’han dije: “Dì parèj: ‘Ij sò dissèpoj a son venù ‘d neuit e a l’han robà sò còrp antramentre che nojàutri i dormìo’”
  • (14) E se ‘l governador a ven ch’a na senta parlé, i lo përsuadroma e iv butroma fòra dij pastìss”.
  • (15) Antlora ij soldà a l’han pijà ij dané e a l’han fàit coma ch’a l’avìo mostraje. E sta stòria a continua d’esse contà antrames j’Ebreo fin-a ‘ncheuj.

Ël grand Mandà

  • (16) Anlora j’undes dissépoj a son andass-ne an Galilea, an sù la montagna andoa Gesù a l’avìa comandaje ‘d portesse.
  • (17) Quand ch’a l’han vëddulo, a l’han a adoralo, ma quejdun ëd lor a l’era dobios.
  • (18) E Gesù, avzinandse, a l’ha dije: “A l'é stàit dàit a mi tùit ël podèj [2] an cel e an sla tèra.
  • (19) Andé, donch, e fé ‘d dissèpoj ‘d tute le nassion, batiéje ant ël Nom dël Pare, e dël Fieul e dl’Ëspìrit Sant ,
  • (20) e mostreje a scoté tut lòn ch’ i l’hai comandave. E arcordeve [3] ch’i son sèmper con vojàutri fin-a ‘l compiment dij temp [4]”.

Nòte

  • [1] O “Iv saluto”.
  • [2] O “autorità”.
  • [3] O “Vardé”.
  • [4] O “dël mond” o “dl’età”.