Piemontese/Bibbia/Luca/24

Da Tempo di Riforma.

Evangèli ed Luca

Capìtol 24

L'arsurression

  • (1) Ël prim dì dla sman-a, a la matin bonora, le fomne a son andàite a la tomba [1], an portand le spessie aromàtiche [2] ch’a l’avìo prontà (për onze 'l còrp ëd Gesù).
  • (2) E a l’han trovà la pera robatà [3] davzin a la tomba.
  • (3) E aprèss ess-ie intrà, a l’han nen trovà là ‘l còrp dël Signor Gesù.
  • (4) Àor a l'é rivà che, antramentre ch'a savìo nen còsa pensé ‘d lòn, a l'improvista a son ancòrzusse ch'a-i ero davzin a lor doi òm con ëd vestimente ch'a sbërlusavo 'd lus.
  • (5) Le fomne a son restà d'autut sburdìe e a l'han bassà la testa fin-a tèra [4], e coj-lì a l'han dije: "Përchè i serche antrames ij mòrt col ch'a l'é viv?
  • (6) A l'é nen sì, ma a l'é arsussità! Arcordeve 'd lòn ch'a l'ha dive quand che Chiel a l'era ancor an Galilea,
  • (7) visadì che 'l Fieul ëd l'òm a fussa consegnà an man ai pecador, ch'a fussa butà 'n cros e ch’arsusitèissa ‘l ters di”.
  • (8) Antlora le fomne a son arcordasse 'd cole paròle [5].
  • (9) Peuj, tornà da la tomba, a l'han nunsià tute ste còse a j'òndes e a tuti j'àutri.
  • (10) A l'ero Maria ‘d Magdala, Gioana, Maria ‘d Giaco, e j'àutre ch'a l'ero ansema lor, ch'a l'han contalo a j'apòstoj.
  • (11) Le paròle dë ste fomne a-jë smijavo ‘d còse sensa sens, dij seugn, e a l’han nen chërduje,
  • (12) Pé, nopà, a l'é aussasse e a l'é corù a la tomba. A l'é chinasse për vardé, ma a l'ha mach vedù le binde 'd lin. Peuj a l'é tornass-ne a ca, tut antërdoà për lòn ch'a l'era rivà.

Gesù a marcia an sla strà ch'a va a Èmmaos

  • (13) Àor, an col midem dì, doi ëd lor [6] a l'ero 'n marcia për na borgià 'd nòm Èmmaos ch'a l'era anviron òndes kilométer da Gerusalem,
  • (14) A discorìo tra 'd lor ëd tut lòn ch'a l'era capità.
  • (15) Antramentre che lor a discorìo e debatìo ansema, Gesù an përsona a l'é avzinasse e a l'ha comensà a feje companìa për la stra,
  • (16) ma j'euj 'd lor a l'ero nen a la portà d'arconòss-lo [7].
  • (17) E Chiel a l'ha dije: "Còsa a son-ne sti discors ch'i ten-e fra vojàutri antramentre i marce?". Anlora ij doi a son fermasse con la tristëssa scrita 'n facia.
  • (18) Un ëd lor, ch'as ciamava Clèopa, a l'ha rëspondù e a l'ha dije: "Ses-to l'ùnich foresté an sti dì-sì a Gerusalem ch'a sa nen lòn ch'a l'é capitaje?".
  • (19) E Chiel a l'ha dije: "Còsa?". A l'han responduje: "Tut lòn ch'a rësguarda Gesù, ël Nazaren, ch'a l'era un profeta, potent ant j'euvre e ant le paròle dëdnans a De e a tut ël pòpol;
  • (20) e coma che ij nòstri prinsipaj sacerdòt e cap a l'han consignalo për felo condané a mòrt e a l'han falo meuire an sna cros.
  • (21) Nojàutri i speravo ch'a fussa Chiel a liberé Israel, ma con tut lòn, a son già passà tre di da quand ste còse a son capità.
  • (22) E peui, quèich fomna dle nòstre, a l'han motobin sburdì-ne: a son andàite la matin a la tomba,
  • (23) a-i han pì nen trovà sò còrp e a son vnùe a conté-ne d'avèj avù na vision d'àngej ch'a disìo che Chiel a l'é viv.
  • (24) E quajdun dij nòstri a son andàit a la tomba e a l'han trovà com a l'avio dit le fomne, ma Chiel a l'han nen vëddùlo".
  • (25) Antlora a l'ha dije: "Ò stupida gent! [8] Coma ch'i seve meusi 'd cheur ant ël chërde a la paròla dij profeta!
  • (26) Ventava-lo nen che 'l Crist a suportèissa tùit coj patiment-là për intré an soa glòria?".
  • (27) Peuj, an comensand da Mosè e an seguitand con tùit ij profeta, a l'ha dëspiegaje an tute le Scriture lòn ch'a fasìa 'd riferiment a Chiel.
  • (28) E quand ch'a son stàit davzin a la borgià andoa ch'a andasìo, Chiel a l'ha fàit coma s'a dovèissa andé pì lontan.
  • (29) Ma lor a l'han dije con ansistensa: "Resta con noi, përché a s'avzin-a la sèira e 'l dì a l'é press che a la fin". Chiel, donca, a l'é intrà (ant la borgià) e a l'é restà con lor.
  • (30) Anlora a l'é rivà che antramentre ch'a l'era a tàula con lor, a l'ha pijà 'l pan, a l'ha benedilo, a l'ha rompulo a tòch e a l'ha dane 'n pòch a pr'un.
  • (31) A l'é stàit pròpe 'n col moment-lì che j'euj dij dissépol a son dovertasse e a l'han arconossulo, ma Chiel a l'é dësparì da 'dnans a lor.
  • (32) E lor a l'han dit un con l'àutr: "I sentìo-lo nen coma 'n feu an nòstr cheur antramentre Chiel an parlava për la stra e an dëspiegava le Scriture?".
  • (33) Antlora a son sùbit aussasse e a son tornà a Gerusalem, andoa ch'a l'han trova j'òndes radunà, ansema j'àutri ch'a l'ero con lor.
  • (34) Tùit a-j disìo: "ël Signor a l'é arsussità për dabon e a l'é fasse vëdde a Simon".
  • (35) Lor, peui, a l'han contaje lòn ch'a l'era rivà ëdcò a lor për la stra e coma ch'a l'avìo arconossulo quand che Chiel a l'avìa rompù 'l pan a tòch.

L'ùltima apparission ëd Gesù

  • (36) Coma ch'a parlavo dë ste còse, Gesù 'n përson-a a l'é presentasse antrames lor e a l'ha dije: "Che la pas a sia con voi!".
  • (37) Ma lor, sburdì e spaventà, a chërdìo 'd vëdde 'n fantasma.
  • (38) E a l'ha dije: "Përché i seve sburdì? E përché son-ne montà 'd dubi ant ij vòsti cheur?
  • (39) Vardé mie man e ij mé pé: i son pròpe mi! Tocheme e constaté bin: përché 'n fantasma a l'ha nen ëd carn e dj'òss com' i vëdde che mi i l'hai.
  • (40) E an disend lòn a-j smonìa le man e ij pé.
  • (41) Ma sicoma che për la gòj a chërdìo ancora nen e ch'a l'ero tant sbalordì, a l'ha dije: "Eve sì queicòsa da mangé?".
  • (42) E a l'han ofrije 'n tòch ëd pess rostì.
  • (43) Chiel a l'ha pijàlo e l'ha mangialo dëdnans a lor.

Ël mandà final ëd Gesù

  • (44) Peuj a l'ha dije: "Coste a son le paròle ch'iv disìo quand ch'i ero ancora con vojàutri: a ventava che tut lòn ch'a l'é scrit ëd mi ant la lej ëd Mosè, ant ij Profeta e ij Salm a fussa realisà".
  • (45) Anlora a l'ha duvertaje la ment [9] a l'inteligensa [10] dle Scriture
  • (46) e a l'ha dije: "Parèj a resta scrit: ël Crist a patièissa e ch'arsussitèissa dij mòrt ël ters dì,
  • (47) e ch'as predichèissa a sò nom la conversion a tute le gent e 'l përdon dij pecà, an ancaminand da Gerusalem.
  • (48) Vojàutri i seve ij testimòni 'd cole còse.
  • (49) Vardé: i son an camin ëd mandé an sù vojàutri lòn che mé Pare a l'ha promëtù. Ma vojàutri resté ant la sità fin-a ch'i sie arvestì dla potensa da l'àut".

La partensa ëd Gesù

  • (50) Aprèss ëd lòn Gesù a l'ha mnaje fòra vers Betania e, an aussand le man al cel, a l'ha benedije.
  • (51) Antramentre ch'a-j benedìa, a s'é slontanasse [11] da lor e a l'é stàit alvà al cel.
  • (52) E lor, apress avèjlo adorà, a son tornassne a Gerusalem con na gran gòj.
  • (53) E a stasìo sèmper ant ël tempi an benedisend De.

Nòta

  • [1] Ò "sepolcr".
  • [2] Spessie aromàtiche ò përfomà ch'a servìo për onze 'l còrp (mort) ëd Gesù, coma ch'as fasìa antlora.
  • [3] Ò: "anrolà".
  • [4] Na pòsa ëd rispet e dë tëmma anvers n'aparission divin-a.
  • [5] Luca 9:22.
  • [6] Visadì: doi dissépoj ëd Gesù.
  • [7] Ò: "a l'ero artenù, ëd manera ch'a lo arconossìo nen".
  • [8] Tard ëd comprendònio, ch'a capiss nen.
  • [9] O: "l'ëspìrit".
  • [10] O: "Për comprende".
  • [11] O: "separasse".