Piemontese/Bibbia/Giovanni/14

Da Tempo di Riforma.

Evangeli ‘d Gioann

Capìtol 14

Discors d’adiù ‘d Gesù

  • (1) “Crussieve nen. Vojàutri i l’eve fej an Nosgnor, avèj féj ëdcò an mi.
  • (2) A-i-é motobin dë stansie ant la ca ‘d mè Pare; s’a fussa divers i l’avrìa divlo; përchè i vad a pronteve ‘l pòst,
  • (3) e s’i vad a pronteve ‘l pòst, i torneraj për pijeve ansema mi, parèj che là ‘ndoa i son, i sie peuj ëdcò vojàutri.
  • (4) E vojàutri i seve andoa ch’i vad, i na seve la via”.
  • (5) Tomà a-j dis: “Signor, i savoma nen andoa ch’it vas; com é-lo donca ch’i podoma savèj-ne la via?”.
  • (6) Gesù a-j rëspond: “Mi i son la via, e la vrità, e la vita; gnun a peul ven-e al Pare fòra che për mi.
  • (7) S’im conòsse, i conossërè ‘dcò mè Pare; bel e adess i lo conòsse e i l’eve vdùlo.
  • (8) Flip a-j dis: “Signor, fane vëdde ‘l Pare, e tant a basta për noi”.
  • (9) Gesù a l’ha dije: “A l’é tant ëd col temp che mi i son ansema vojàutri e ti ‘t l’has nen conossume? Flip, col ch’a l’ha vëddume, a l’ha vëddù mè Pare. Com’ é-lo ch’ it dise: “Fa-ne vëdde ‘l Pare?.
  • (10) Chërdes-to nen ch’i son ant mè Pare e mè Pare a l’é an mi? Le paròle ch’iv diso, i-j diso nen daspërmì istess [1], ma ‘l Pare ch’a sta an mi a l’é col ch’a fà soe euvre miracolose.
  • (11) Chërdme ch’i son ant ël Pare e ‘l Pare a l’é an mi, sednò chërdme për motiv dj’euvre miracolose ch’i faso.
  • (12) An vrità, an vrità iv diso: Col ch’a chërd an mi, a farà j’euvre ch’i faso mi, ansi, a në farà ‘d pì grand’ ancora che ste-sì, për motiv ch’i vad al Pare.
  • (13) E qualsëssìa còsa ch’i ciame a mè nom, i la faraj, parèj che ‘l Pare a sia glorificà [2] dal Fieul.
  • (14) S’im ciame queicòsa a mè nòm, i la faraj.

La dotrin-a sl’ Ëspìrit Sant

  • (15) S’im veule bin, fé lòn ch’iv comando [3].
  • (16) Antlora i pregraj mè Pare, e Chiel av darà n’àutr Consolator [4] për sté ‘nsema voi për sèmper;
  • (17) l’Ëspìrit dla vrità che ‘l mond a peul nen arsèive përché a lo vëdd nen e ch’a lo conòss nen. Vojàutri, contut, i lo conòsse përchè a sta ‘nsema voi e a sarà an voi.
  • (18) Iv bandonëràj nen coma dj’orfanìn, i vniràj da voi.
  • (19) Ancora ‘n pòch ëd temp, e ‘l mond am vëdrà pì nen, ma voi im vëdrè, përchè mi i vivo e ‘dcò vojàutri i vivrè.
  • (20) An col dì-là i conòssërè ch’i son an mè Pare, e voi an mi, e mi an voi.
  • (21) Col ch’a l’ha ij mè comandament e ch’a-jë scota, a l’é col ch’am veul bin, e col ch’am veul bin a sarà amà da mè pare e mi i lo amëraj, e im arvelëràj [5] a chiel.
  • (22) Giuda (nen l’Iscàriot) a-j dis: “Signor: com a l’é ch’it lassras conòsse da noi, e nen dal mond?”
  • (23) Gesù a-j rëspond:”Se quèidun am veul bin a scotrà mia paròla, e mè Pare a lo amërà, e i vniroma da col-lì, e i staroma an soa cà [6].
  • (24) Col ch’am veul nen bin, a scota nen mie paròle. E la paròla ch’i sente, a l’é nen mia paròla, ma a l’é cola dël Pare ch’a l’ha mandame.
  • (25) I l’hai dive ste còse antramentre ch’i son ansema voi,
  • (26) ma ‘l Consolator, ch’a l’é l’Ëspìrit Sant, che ‘l Pare a mandrà an mè nòm, Chiel av mostrërà tut e av arciamrà a la ment tut lòn ch’i l’hai mostrave.
  • (27) Iv lasso la pas, iv dago mia pas, iv la dago nen com’ ël mond a la dà. Che ij vòstr cheur a sio nen crussià. Manché nen ëd coragi.
  • (28) I l’eve sentù lòn i l’hai dive: I vado vìa, e i tornëraj da voi; S’im volèisse bin, i sarìe content [7] che mi i l’hai dive ch’i son an camin d’andé al Pare, përché ‘l Pare a l’é pì che mi.
  • (29) I l’hai divlo prima che lòn a sia rivà, parèj che quand ch’a sìa rivà, i l’àbie féj (ancora ‘d pì).
  • (30) I parlëraj pì pòch ansema voi, përchè ‘l prinsi dë sto mond a l’é ‘n camin ch’a ven, però a peul gnente contra mi [8],
  • (31) ma parèj che ‘l mond a conòssa ch’i veulo bin al Pare e ch’i faso lòn che ‘l Pare a l’ha comandame. Levève e partoma da sì.

Nòte

  • [1] O “Ëd mia inissiativa”.
  • [2] O “onorà, laudà”.
  • [3] O “ubidì ai mè comandament”. L’ubidiensa a l’é la preuva ëd na fèj s-ceta.
  • [4] An grech “paràclit” ch’as podrìa ‘dcò volté an “Avocat” o “col ch’a ven an agiùt”.
  • [5] O “manifestëràj”.
  • [6] O “I pijeroma residensa da chiel”.
  • [7] O “i dovrìe arlegreve”. Përchè? Përché Gesù a l’era ‘n camin d’andè al Pare ch’a l’avrìa glorificalo (cfr. 17:4-5). Soa partensa adèss a significa che l’euvra che ‘l Pare a l’ha daje da fé a l’é staita completà (cfr. 19:30). Àora Gesù a sarìa stàit glorificà ëd cola glòria che Chiel a l’avìa con ël Pare prim’ancora ch’a-i fussa ‘l mond (cfr. 17:5). A l’è sto-sì ch’a deuv fé arlegré ij dissèpoj, përchè quand Gesù a sarà glorificà, Chiel a glorificrà ‘dcò lor (17:22).
  • [8] O “Chiel a l’ha gnente an mi”, visadì “a peul mach fé lòn ch’a l’é stàit destinà a fé”.