Piemontese/Bibbia/Giovanni/10

Da Tempo di Riforma.

Evangeli' d Gioann

Capìtol 10

Gesù coma ‘n bon Bërgé

  • (1) An vrità, an vrità iv diso: “Col ch’a intra nen ant ël trion për l’intrada, ma ch’a-i ‘ntra da n’àutra part, a l’é ‘n làder e ‘n brigant.
  • (2) Ma col ch’a-i ‘ntra për l’intrada a l’é ‘l bërgé dle fèje.
  • (3) Ël portié a-j deurb e le fèje a sento soa vos. Chiel a ciama soe fèje për nòm e a-j mena fòra.
  • (4) Quand ch’a l’ha lassà seurte soe fèje, chiel a marcia dëdnans a lor, e le fèje a-j van dapress për ël motiv ch’a conòsso soa vos.
  • (5) Ma a andran pa daprèss a quaidun ch’a conòsso nen, al contrari, a filëran via da col-lì, për ël motiv ch’a conòsso nen soa vos.
  • (6) Gesù a l’ha contaje sta paràbola, ma lor a l’han nen capì lòn che Chiel a-j voria dì con lolì.
  • (7) Gesù, donch, a l’ha tornaje a dì: “An vrità, an vrità iv diso che Mi i son l’intrada për le fèje.
  • (8) Tùit coj ch’a son vnù prima ‘d mi, a son ëd làder e 'd brigant, ma le fèje a l’han nen scotàje.
  • (9) Mi i son l’intrada. Se queidun a intra për mi a sarà salv, a intrëra e a surtirà, e a trovrà ‘d pasturagi.
  • (10) Ël làder a ven mach për robé, massé e fé ‘d ravagi; i son vnù përché a l’abio la vita e l’abio an bondansa.
  • (11) Mi i son ël bon bërgé; ël bon bërgé a dà soa vita për le fèje,
  • (12) ma col ch’a l’é mach pagà për fé sto travaj, ch’a l’é nen bërgé e ch’a l’é nen ël padron dle feje, a vëdd ven-e ‘l luv, a lassa lì [1] le feje e a scapa; e ‘luv a pòrta via le feje e a jë sbanda [2].
  • (13) Chiel a scapa për ël motiv ch’a l’é mach lì për vagné ‘d sòld, e còs’ a-j na fà-lo chiel dle feje?
  • (14) Mi i son l bon bergé; i conosso cole ch’a son mie, e le mie am conosso.
  • (15) Tanme ‘l Pare am conòss, ëdcò mi i conòsso ‘l Pare, e i dago mia vita për mie feje.
  • (16) I n’hai d’àutre fèje ch’a son nen dë sto strop. A venta ëdcò che mi i-j vada a sambleje e porteje ambelessì. Lor a scotran mia vos, e a-j sarà ‘n sol strop e ‘n sol bërgé.
  • (17) A l’é për lòn che ‘l Pare am veul bin, përché i eufro [3] mia vita (an sacrifissi), për tornemla peui a pijé.
  • (18) Gnun am la gava, ma i l’eufro da mi istèss: i son padron [4] ëd déla, e i son padron ëd tornela a pijé; a l’é lòn ch’a l’ha comandame mè Pare.
  • (19) Për càusa d'ës discors ëd Gesù a-i é ‘ncora stàje ‘d division fra la gent [5],
  • (20) siché vaire ‘d lor a disìo: “A ‘l ha ‘n demòni, a l’é mat! Përché i lo scuteve?”.
  • (21) D’àutri a disìo: “Cole-là a peulo nen esse paròle d’ un ch’a l’é n’andiavlà. È-lo forse che ‘l diav a peul deurbe j’euj dij bòrgno?”.

Gesù a la festa dla Dedicassion

  • (22) Àor as fasìa a Gerusalem la festa dla Dedicassion (dël Tempi) e a l’era d’invern.
  • (23) E Gesù a spassëgiava për ël tempi, sota ‘l pòrti ‘d Salomon.
  • (24) Anlora ij cap d’jebreo a l’han butasse tùit aranda Chiel [6] e a-j disìo: “An tenëras-to ancora ‘n pes an sospèis? Se ti ‘t ses ël Crist, dis-lo ciàir e net [7] dëdnans a tuti”.
  • (25) Gesù a-j ha rëspondù: “I l’hai già divlo, e i veule nen chërdje. J'euvre ch’i faso an nòm ëd mè Pare, a son cole ch’a parlo an mè favor.
  • (26) Ma vojàutri i-j chërde nen, për motiv ch’i seve nen dle mie fèje.
  • (27) Mie fèje a scoto mia vos, e mi i-j conòsso e lor am ven-o daprèss.
  • (28) I dago lor la vita eterna e mai a andran a perdse. Gnun a sarà bon a gavèmie d’ant le man.
  • (29) Mè Pare, ch’a l’é pì grand che tùit, a l’ha damje, e gnun a peul gaveje d’an man ëd mè Pare”.
  • (30) Mi e’ l Pare i soma un”.
  • (31) Antlora i cap dj’ebreo a l’han ciapà ‘d pere për prasselo a mòrt
  • (32) e Gesù a-j dìs: “I l’hai fave vëdde vàire bone euvre për part ëd mè Pare; donca për cola dë ste euvre im veule massé?”
  • (33) Ij cap dj’ebreo a l’han rësponduje: “A l’é nen për na bona euvra ch’i voloma massete, ma për toa bëstëmmia, përché ti’t ses n’òm e it fase ël De.
  • (34) Gesù a-j rëspond: “È-lo nen scrit and vòstra lej: ‘I l’hai dit: I seve ‘d de’?
  • (35) Se donch a dà ‘l nòm ëd de a coj ch’a De a l'ha parlàje - e la Scritura as peul nen demostresse fàussa -
  • (36) é-lo ch’i dise che mi i bëstëmmio, mi che ‘l Pare a l’ha santificà e mandà al mond, përchè i l’hai dit: I son ël Fieul ëd De?
  • (37) S’i faso nen j'euvre ‘d mè Pare, chërdme nen,
  • (38) ma se i-j faso, e im veule nen chërde, chërde almanch a mie euvre. An cola manera là vojàutri i amprendrè e chërdrè che ‘l Pare a l’é an mi, e mi an Chiel”.
  • (39) Për col motiv-lì lor a tentavo ‘d ciapelo, ma Gesù a l’é scapaje ‘d man.
  • (40) E a l’é tornà a ‘ndé da l’àutra part dël Giordan, an col pòst andòa Gioan a l’avìa na vòlta comensà a batié, e lì a s’é fërmasse.
  • (41) Vàire 'd person-e a andasìo da Chiel e a disìo: “Gioan, a l’é vera, a l’ha fàit gnun segn miracolos, ma tut lòn che Chiel a disìa a propòsit ëd Gesù a l’era giust.
  • (42) E ambelelà tanti a l’han chërdù an Gesù.

Nòta

  • [1] Ò: “bandona”.
  • [2] Ò: “dësperd”.
  • [3] Ò: “annosio”, “dago”.
  • [4] Ò: “i l’hal ël drit”.
  • [5] Let. “j’ebreo”, o “ij cap religios”.
  • [6] Ò: “a l’han sircondalo”.
  • [7] Ò: “an manera pùblica”.
  • [8] Ò: “lapidelo”.