Piemontese/Bibbia/Atti/7

Da Tempo di Riforma.

At dj'Apòstoj

Capìtol 7

La lapidassion dë Stevo

  • (54) An scotand cole còse, ij sò cheur a son anfiammàsse ‘d rabia e a argrignavo ij dent contra chiel.
  • (55) Stevo, nopà, ch’a l’era pien d’Ëspìrit Sant e che a l’avìa ij sò euj fìssà al cel, a l’ha vëddù la glòria ‘d Nosgnor, e Gesù ch’a l’era a la drita ‘d De.
  • (56) “Vardé-là” a l’ha dit, “i vëddo ij cej duvert e ‘l Fieul dl’òm ch’a sta a la drita ‘d De!”.
  • (57) Anlora a son butasse a crijé fòrt, e a son stopasse j’orije, e tùit d’acòrdi, a son campassje a còl.
  • (58) E avendlo rablà fòra dla sità, a l’han massalo a prassà, e ij testimòni a l’han butà soa vestimenta ai pè d’un giovo, për nòm Sàulo.
  • (59) E a son butasse a tiré dle pere contra Stevo, ch’a pregava e a disìa: “Signor Gesù! Arsèiv mè spìrit!”.
  • (60) E essendse angënojà, a l’ha crijà a àuta vos: “Signor, ancolpje nen dë sto pecà. E dit lòn, a l’é mòrt [1].

Nòta

  • [1] Let. “a l’é andurmisse”.